BLACKMAIL – the Gift

Για αρχή μόνο δύο λέξεις ”the gift” και ο ”νοών νοείτω”.

Πριν προβούμε όμως σε σχόλια γι’ αυτό το μικρό διαμαντάκι, ας αναφέρουμε λιγάκι ”τί εστί”  Blackmail και την δράση τους στα 90’s. Μιλάμε για ένα συγκρότημα δυναμικό, γεμάτο έμπνευση και πλούσιες ευρηματικές μελωδίες με μόλις 4 δίσκους, να έχουν περάσει ήδη στην λίστα των θρύλων.

Κύριος πρωταγωνιστής είναι ο Γιώργος Καρανικόλας (Last Drive) στη σύνθεση και εν έτει 1993 έχουμε το πρώτο LP με τίτλο ”life after death”, ο οποίος ηχογραφήθηκε μέσα σε δύο ημέρες με παραγωγή των ιδίων και την έκσταση να σκάει μόλις απ’ το πρώτο κομμάτι. Ήχος πολύπλευρος, αλλού βρώμικος και άγριος, άλλοτε heavy και άλλοτε ψυχεδελικός, συνυφασμένος με μια ατμόσφαιρα βουτηγμένη για τα καλά σε μουσικές αλχημείες, που ακόμα σχεδόν μετά από 20 χρόνια είναι τόσο φρέσκος και πορωτικός που αναρωτιέσαι τελικά, ποιά είναι αυτή η γαμημένη συνταγή που κάποιες μπάντες κατέχουν και σε στέλνουν για τα καλά στον πυρήνα μιας ηχητικής συνέργειας, δίχως κοινοτυπίες και λαϊκά οπαδικά standards?  Αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ… Το μόνο που έχω να τονίσω είναι τα κοφτά χτυπήματα στα drums, οι χαρακτηριστικές ασταμάτητες κιθάρες να ξεπετάγωνται στο ”παντού κ πουθενά”  σ’ ανύποπτο χρόνο, καθώς και η ερμηνεία, εναλλασσόμενη με τσαμπουκά, ψυχεδέλεια και απαγγελία, που θες δεν θες σε συνεπαίρνει στην μακρινή συμπαντική τους γαιόσφαιρα λουσμένη με χρώματα και ήχους.

Μετά ακολουθεί το ‘‘overexposed” έτος 1996. Η εποχή όπου το grunge είναι στα high του και κάθε λογής κιθαριστικός, σκληρός και εναλλακτικός ήχος. Εκεί βρίσκονται, σ’ αυτή την εποχιακή έξαρση του συγκεκριμένου κύματος και οι Blackmail, που κατά κάποιο τρόπο και πάλι κάνουν τη διαφορά! Είναι απ’ αυτές τις μπάντες που λέμε με καθαρή δική τους προσωπικότητα και ταυτότητα, έτσι ώστε να μπορείς να τις ξεχωρίζεις ανάμεσα σε 100αδες groups.

Μετά από πέντε χρόνια το φως της δημοσιότητας ρίχνει τους φακούς του στο τρίτο τους LP ονόματει ”7” έτος 2001 όπου την τελική μίξη αναλαμβάνει ο Paul B. Cutler, πρώην μέλος των Dream Syndikate, και γνωστός παραγωγός σε διάφορες συνεργασίες όπως ”green on red”, ”45 grave”, ”the last drive” κ.α. Ένας πολύ καλός δίσκος με ιδιαίτερο στυλ, ταξιδιάρικος και έντονα συναισθηματικός.

2011 και φτάνουμε στο ”δια ταύτα” με τίτλο ‘‘the Gift” (το δώρο). Ότι πεις για τις προεόρτιες κοινωνικο-οικονομικές μαυρίλες, ανοίγοντας μια τρύπα φωτός με διέξοδο και πάλι την μουσική. Αυτά που θα πω περισσότερο είναι καθαρά υποκειμενικά για τον απλούστατο λόγο ότι, μόλις τον άκουσα κόλλησα άσχημα. Με διαρκείς αλλεπάλληλες συγκρούσεις μέσα μου, για το εάν τελικά είναι ο καλύτερος δίσκος τους. Συγνώμη αλλά για μένα είναι. Δεν ξέρω πως να το πω… είναι κάτι συνδυαστικό από όλα όσα έχουν βγάλει μέχρι σήμερα, συν πολλά +++ και παει λέγοντας. Δίσκος γεμάτος άπλετο συναίσθημα σε κατάσταση ν’ ανατριχιάζεις και εν συνεχεία να τραυλίζεις απο χαρά γι’ αυτό που ακούς. Τι να πω? Λίγα πράγματα μόνο και ουσιώδη. Άπειρες μελωδίες, φανταστικές, δημιουργικές, με κλιμακωτά και συνάμα ξέφρενα ξεσπάσματα κιθάρας σε βαθμό να τραντάζεται η φαντασία σου, με φωνή, που αν μπορούσα να την χαρακτηρίσω κάπως, θα έλεγα ότι πρόκειται για ψυχή που μιλάει, παρά για άνθρωπο που τραγουδάει. Ατέρμονη δόση φαντασίας, κάθε κομμάτι και διαφορετικό, με ρεφραίν να σου μένουν κατευθείαν στο κεφάλι. Στίχοι ρομαντικοί, πικάντικοι και καυστικοί ολοκληρωμένοι με ουσία και περιεχόμενο. Αυτό όμως που με κάνει να τρώω περισσότερο κόλλημα είναι, το ότι αυτός ο δίσκος ακούγεται, ξανακούγεται και κάθε φορά προσπαθώ να συλλάβω κάποιο, αχαρακτήριστο, θα το έλεγα ”ιδίωμα” που με κάνει να κολλάω.

Εν τέλει μιλάμε για ένα συγκρότημα σημείο αναφοράς στον εγχώριο underground οίκο, με πολλά να δώσει χωρίς να πάρει τίποτα, γιατί πολύ απλά γουστάρει να δημιουργεί και όχι να παράγει. Το LP μπορείτε να το προμηθευτείτε στο μαγαζί  ” Tilt ” Ασκληπείου 37, Αθήνα τηλ (210-3636028). Πάντα τέτοια παιδιά!!!

Άλλα σχετικά άρθρα:

Comments

qqqqqqu 09-07-2016, 23:35

Δεν έχουν καμία σχέση με την γερμανική μπάντα σωστά?

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.